Posted in Uncategorized | Leave a comment

25 ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ 2020

Δυστυχώς   η  επέτειος  δεν μπόρεσε  να  εορτασθεί  όπως  άξιζε.Κατατέθηκε  ένα  στεφάνι  από  την  Πρόεδρο  της  Δημοκρατίας  παρουσία  του  Πρωθυπουργού  κ.  Μητσοτάκη  και άλλων  επισήμων  στον Άγνωστο .Ο  κορονοιός  έχει  εξουδετερώσει  όλη  τη  δυναμική  της  παγκόσμιας  δραστηριότητας  και οικονομίας  σωρεύοντας  καθημερινά  χιλιάδες  νεκρούς.Το  χειρότερο  δημιούργησε  εφιαλτικές   συνθήκες  στο πεδίο  της  καθημερινότητας  των  ανθρώπων.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΤΟ ΜΑΗ ΞΥΛΑ ΦΥΛΑΓΕ ΜΗΝ ΚΑΨΕΙΣ ΤΑ ΠΑΛΟΥΚΙΑ ΣΧΟΛΙΟΤΟΥ Κ.Γ/Π

«ΤΟ  ΜΑΗ  ΞΥΛΑ  ΦΥΛΑΓΕ  ΜΗΝ  ΚΑΨΕΙΣ   ΤΑ  ΠΑΛΟΥΚΙΑ»

Ας βγούνε  τουλάχιστον  αυτοί  που  δεν  πιστεούνε στην  κλιματική  αλλαγή  να  μας  παρηγορήσουν!!!!Χρειαζόμαστε  τη  βοήθεια  τους!!!!

Η παροιμία  έχει  τροποποιηθει.

Η  τροποποιηση   ακολουθει την  κλιματική  αλλαγή.Οι  μήνες  έχουν  μετακινηθεί  με  συνέπεια   ο  χειμώνας  να  έχει καταλάβει  ένα  σημαντικό   κομάτι  της  Άνοιξης .Έχουμε  σήμερα 12  Μαίου   2019,και δεν  έχουμε δει Θεού πρόσωπο.

Όλος ο Απρίλης  πέρασε με  βροχές, χιονια,ανέμους  και  απίστευτο  κρύο.Είπαμε λοιπόν να κάνουμε λίγη υπομονή  μέχρι να μας έρθει ….ο   Μάης.Πέσαμε  έξω   όμως  οικτρά     στις  προβλέψεις   μας.Τελειώνει και η δεύτερη  εβδομάδα  του Μάη ,  με  βροχές ,κρύα αφρικανική  σκόνη,και απίστευτη  υγρασία.

Και το χειρότερο: Οι  μετερεολόγοι  μας  προειδοποιούν  ότι από  αύριο  Δευτέρα   13-05-19  έρχεται μια νέα κακοκαιρία  με  απίστευτη  ένταση.

Τι  να  πιστέψουμε  λοιπόν;  Ότι έτσι θα προχωρήσουμε  προς  το καλοκαίρι όπου  σε κάποια  στιγμή  θα  μας  περιλάβουν  οι  καύσωνες για να μας  αποτελειώσουν; Ας  βγούνε  λοιπόν  όλοι αυτοί  που  δεν πιστεύουνε στην  κλιματική αλλαγή  και  ας μας παρηγορήσουν  ….Χρειαζόμαστε  τη  βοήθεια  τους. 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΧΡΟΝΟΣ-ΦΩΣ ποίηση Κώστα Γεωργόπουλου

ΧΡΟΝΟΣ- ΦΩΣ

 

Τι ψάχνεις τώρα

να βρεις

Ύστερα από τόσα χρόνια

φθοράς?

Την ωραία εικόνα

της νιότης σου

Την κουβαλάει μαζί του

το φως.

Όπως  εκείνο

που φέρνει στη Γη

τους αστερισμούς

και τους γαλαξίες.

 

5/3/2015 12:00:19 μμ

 

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΩΝ ΦΩΤΟ

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Posted in Uncategorized | Leave a comment

BURNING ECONOMIC NEWS

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ  ΝΕΑ

«..θα  μπορούσε  κάποιος  να  υποθέσει  ότι  ο κορωνοιός  αποτελεί  τον προπομπό  της  παγκόσμιας χρεωκοπίας»

Ο  κορωνοιός  ίσως   να  μετατραπεί  σε  μια   απειλητική  πανδημία  μας  προειδοποιούν  όλοι οι  ασχολούμενοι  με  την  ευρύτερη  επίδραση  του  θανατηφόρου  ιου  στην  παγκόσμια υγεία.

Μας  κάνουν  γνωστό  επίσης πως  μέσα  σε μια εβδομάδα   στο   χρηματιστήριο των  Ηνωμένων  Πολιτειών  χάθηκαν  3,5 δισεκατομμ.υρια  $,ενώ  στα  χρηματιστήρια  της  Ε.Ε  1,5 δισεκατομμύρια Ευρώ

Σε  ένα   λίγο παρακεκινδυνευμένο  σενάριο θα  μπορούσε  κάποιος  να υποθέσει ότι ο κορωνοιός αποτελεί  τονπροπομπό  της  παγκόσμιας   χρεωκοπίας. 

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2020

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ Διήγημα του Κώστα Γεωργόπουλου

Ο  ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ  ΚΑΙ   Ο  ΤΖΩΡΤΖΙΝΑΣ

Ο  Δημοσθένης  ήταν  ο δεύτερος  γυιος  της  οικογένειας  ,ανάμεσα στα  άλλα έξη  παιδιά του

Μπάρμπα  Γεράσιμου,  που  ήταν  χονδρονοικοκύρης

   στο χωριό.

Όταν  γεννήθηκε  ο  Δημοσθένης  παρ’ολίγο η μάνα  του  να  πέθαινε  μαζί  με  το παιδί, μια καιτο αγόρι της  αυτό

ερχόταν  ανάποδα με  τα  πόδια  στη  ζωή.

Την  ημέρα που  γενιόταν   ο  Δημοσθένης  ,  ο  γιατρός  που  ήταν  φίλος με την  οικογένεια  κοίταξε  ψυχοπονετικά   τον  πατέρα  του,έσκυψε   στο   αυτί  του, για  να  μην  ακούσουν όλοι  εκείνοι  που παράστεκαν  τη   λεχώνα και  του  ψιθύρισε   εμπιστευτικά  :  « Γεράσιμε  δυστυχώς  όπως  ήρθαν  τα  πράματα  δεν  μπορώ  να  τους  γλυτώσω  και  τους  δυο –Πες  μου  ποιον  θέλεις ;Τη  γυναίκα  η  το  παιδί;»

Έπεσε  μια  νεκρική  σιγή  για λίγα  δευτερόλεπτα ανάμεσα στους   δυο  και  το μόνο  που  ακούγοταν  ήταν  ο  δαιμονισμένος  αγέρας απ’έξω  και  οι  στριγκλιές  της  λεχώνας , που  όσο  περνούσε  η  ώρα   τόσο  δυνάμωναν. 

Ο  Γεράσιμος  πήρε  μια  βαθιά  ανάσα και  καθώς  το  αυλακωμένο του  πρόσωπο,από τις θαλασσινές περιπέτειες φούσκωνε  από την  έντονη  αγωνία  ,βρήκε  το  κουράγιο  να  απαντήσει  στο  γιατρό.

Έσκυψε στο  αυτί  του  και του  ψιθύρισε  με  έντονη  συγκίνηση:  « Τη  μάνα,  τη  μάνα  να  σώσουμε  γιατρέ μου.»

Ο  γιατρός  πάλαιψε  με  τις  αναποδιές  της γέννας

και  θαρρείς  οι  κόποι  του  δεν  πήγαν  χαμένοι.

Το παιδί παρ’όλο  που  ερχόταν  ανάποδα με  τσιριξιές   και  κλάματα ,   φαινόταν  να  έχει διαφύγει  τον κίνδυνο ανέπνεε   κανονικά , αλλά το προσωπάκι του φαινόταν κατάμαυρο και το  σώμα  του γεμάτο  μελανιές.

Ο γιατρός    φαινόταν  αισιόδοξος,όσοι όμως  από τους  επισκέπτες της λεχώνας  ετυχε να  δουν  το  παιδί        σχολίαζαν πως  ήταν  αδύνατο  να ζήσει  και  λυπώντουσαν  τους  γονείς.

Όμως  το παιδί   έζησε  και  προτού  κλείσει χρόνος  βαπτίσθηκε  στην  εκκλησιά του   χωριού.

Ο Νουνός του  το  έφτυσε  κιόλας για να  του μοιάσει όπως  απαιτούσε  το  έθιμο.

Ακόμη  επειδή ήταν  αρχαιόφιλος  του  έδωσε το όνομα  Δημοσθένης,

Αργότερα  το  παιδί  καθώς  μεγάλωνε  έβγαλε  διάφορα  κουσούρια.

Θέλεις  οι  ταλαιπωρίες  της  γέννας,θέλεις  κάποια  παιδική αρρώστια  που το ταλαιπωρούσε  από καιρό ,

το  παιδί έγινε  ιδιότροπο  και  ανυπάκουο.

Βασάνιζε τους  γονείς  του  κάθε  τόσο με  διάφορες  κατεργαριές που επινοούσε.

Ήταν στην  κυριολεξία  ένας  μικρός  τύραννος που τους  παίδευε  χωρίς  σταματημό.

Μια  γιατί  είχε  κλέψει  τα  πορτοκάλια  της  γειτόνισας  μια  γιατί  είχε  σπάσει το κεφάλι του  παπά Σοφιανού  με  μια  πέτρα  που είχε  πετάξει  τη  στιγμή  που  ο παπάς  σήμαινε  τον εσπερινό.

Και  νάτανε  μόνο  αυτά,αλλά  το χειρότερο ήταν  ότι  μια  μέρα  ξάπλωσε  τη  δασκάλα του  στο  δρόμο  ,με  μια  παγίδα  που  είχε  στήσει με  συρμάτινο  γάτζο  έξω  από  το  σχολείο.

Η  δασκάλα  πέφτοντας  έσπασε το  πόδι της και  χρειάσθηκε να πάει  στο  νοσοκομείο. Όλα τα  έξοδα  τα  πλήρωσε   τότε  ο μπάρμπα Γεράσιμος

Τα  πιο χειρότερα  όμωςδεν είχαν  φθάσει  ακόμα.

Ας  τα   παραθέσουμ  εδώ  με κάθε συντομία.

Στο κάτω  μέρος  του  χωριού  σ’  ένα  δίπατο  σπίτι  με  ταράτσα ,που  είχε  φάτσα στον  κεντρικό  δρόμο  της  Χώρας  ζούσε  απομωνομένος  στα γηρατειά  του  ο  μπάρμπα  Στάθης  με  τη  γυναίκα  του  τη  θεια  Σταμούλα.

Ζούσαν  εκεί μόνοι  χωρίς βοήθεια και  η  μια μέρα  διαδεχόταν  την άλλη  με  μυριάδες  βάσανα.

Εκεί  κοντά  και απέναντι από  το  δρόμο βρισκόταν  και η  θρυλική  λότζα  ,που  μάζευε  όλα  τα  παιδιά του  χωριού  ,για  τα  παιγνίδια  τους.

Ο  γέρο  Στάθης  ήταν  ολότελα  τυφλός και κάθε απόγευμα  κατά  τη  διάρκεια της  Άνοιξης  κυρίως  κατέβαινε και  ψηλαφώντας  τοίχο-τοίχο,έβγαινε  και  καθόταν  στο  παρακείμενο πεζούλι  απολαμβάνοντας  τον  ανοιξιάτικο Ήλιο και  τους  θορύβους  του  δρόμου.

Τον  ίδιο καιρό  στην  απέναντι Λότζα  της  θεια  Σταμούλας  μαζευόντουσαν  όλα  τα  πειραχτήρια  του  χωριού  και παίζανε  αμάδες,μπούζους πίτσι αλά και άλλα παιγνίδια  της  εποχής.

Ένα  απόγευμα ο  Μπάρμσπα  Στάθης  είχε  και πάλι κατά τη   συνήθεια  του  καθίσει  στο  γνωστό πεζούλι  του  δρόμου , που  εκεί  τον  έπαιρνε  κάπου- κάπου  και ο  ύπνος.   

Ο  Δημοσθένης  που  εκείνη  τη  στιγμή  έτυχε  να  βρίσκεται στη  Λότζα  με  την  παρέα  του  ,φώναξε  εις  επήκοον όλων:

«Βωρές  σε  λίγο  θα  σπάσετε  πλάκα και  θα  δείτε  θέαμα  που  δεν  θα  ξεχάσετε ποτέ στη  ζωή  σας.

Λέγοντας  αυτά  έβγαλε από την  τσέπη του μια κασετίνα  από κιάκια  που μέσα  είχε  παγιδέψει  ένα 

τζώρτζινα ,με ψαλιδισμένα  τα  φτερά  του.

Εν  συνεχεία αφου  διέσχισε  το  δημόσιο δρόμο που  περνούσε  μπροστά από τη  Λότζα,πλησίασε  απέναντι εκεί  που  καθόταν  ο  μπάρμπα  Στάθης που μόλις τον  

είχε πάρει  ο     ύπνος.

Ο  Δημοσθένης  που  κρατούσε την  κασετίνα  με  τον  Τζώρτζινα ,σταθηκε από  πάνω  από  τον  τυφλό  γέρο  ανοιξε  την  κασετίνα και έπιασε με προσοχή  τον  τζώρτζινα  από  τα  ψαλιδισμένα  φτερά κρατώντας  τον  σφιχτά.         

Ύστερα  τον πίεσε  πάνω  στη  μύτη  του  αποκοιμημένου  γέροντα  δύο φορές.Ο  Τζώρτζινας   κόλλησε  στη  μύτη  του  γέρου  κι’  έχωσε  το  κεντρί  του  όσο πιο  βαθιά μπορούσε.

Ο  γέρος  άφησε  ένα  ουρλιαχτό  χτυπημένος    από  τον  ξαφνικό και αναπάντεχο πόνο  και  σωριάστηκε στο χωμάτινο  δρόμο  ανήμπορος και  απροστάτευτος, με  κίνδυνο να  τον ακρωτηριάσει   κανένα  τροχήλατο.

Ο Δημοσθένης με  δύο  πηδήματα  ξαναβρέθηκε  πάλι  ανάμεσα στα πειραχτήρια , που  τώρα  τον  επεφημούσαν   για  το κατόρθωμα σκασμένοι στα γέλια.

Εκείνος   τους  κοίταξε  λίγο  υπεροπτικά  μ’ ένα  σαρδώνειο  γέλιο  και  τους  είπε:  « Βωρές  ο  τζώρτζινας  πόνεσε  πιο  πολύ  από  το γέρο  ,γιατί το  κεντρί του κόλλησε  βαθιά  στην  τραχειά  μύτη  του   και  δεν  ξεκόλλαγε  με  κανένα  τρόπο.»   

Την  άλλη  μέρα  το  χωριό βούιξε  με  το  κατόρθωμα  του  Δημοσθένη.

Ο πατέρας  του τώρα   περπατούσε με  σκυμένο κεφάλι  θέλοντας  όπως  έλεγε  να  εξαφανισθεί  αν ήταν  δυνατό  από το  χωριό  του ,μη μπορώντας  να  ανθέξει  αυτή  την    ντροπή που  τον  είχε  συντρίψει  ,χωρίς  να  μπορεί να  κοιτάξει κατάματα  τους  χωριανούς  του.

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2019    

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΕΝΑΣ  ΕΒΡΑΙΟΣ  ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΟΛΟΙ

 

 

Ο Νιόνιος ο Ζακυνθινός και ο Πίπης ο Κερκυραίος ύστερα από μια έντονη συζήτηση που είχανε μεταξύ τους συναντιόνται στη Σπιανάδα της

Κέρκυρας με το Γεράσιμο τον Κεφαλονίτη.

Είναι ένα ωραίο ανοιξιάτικο πρωινό  από εκείνα που σε κάνουν πραγματικά να ζουρλαίνεσαι.

Ο Νιόνιος που φαίνεται να διακατέχεται από έναν αντι σημητισμό, δεν θέλει να παραδεχθεί ευκειό ,που λέει ο Κερκυραίος ,ο οποίος  ισχυρίζεται  πως  τρείς  διαόλοι κάνουν έναν Εβραίο.

Λέει λοιπόν ο Ζακυνθινός:

-Όσκες  Τζόγιες μου θέλεις να δώσεις αξία στον οβριό και γι αυτό υποστηρίζεις , πως τρεις  διαόλοι κάνουν έναν οβριό.

Ένας οβριός ίσον ένα τίποτα….Αυτό είναι Πίπη ..

 

-Ωρέ Νιόνιο –του λέει ο Κερκυραίος

-Ίσα-ίσα που παραδέχομαι πως έτσι  οι Εβραίοι  δεν είναι τίποτε άλλο από μια… διαολοφάρα, αφού κάθε Εβραίος αντιστοιχεί με τρείς διαόλους.

-Αλλά αν θέλεις να ακούσεις και παρακάτω, ε  τότε μάθε  πως

τρεις Εβραίοι κάνουν έναν Έλληνα.

-Και δε μου λες Τζόγιες μου ,από πού τις έχεις τις πληροφορίες  αυτές? τονε ρωτάει περίεργος  ο Ζακυνθινός.

-Τόχω ακούσει ψυχούλες μου , από την ίδια τη γιαγιά μου

-…Μικρό κοριτσάκι ακόμα φροκάλιζε τη σκάλα και μόλις έβλεπε Οβριό στο δρόμο, έτρεχε για να κρυφτεί  από την οργή του Θεού.

 

 

Ο Γεράσιμος τους ακούει συλλογισμένος και σε μια στιγμή τους διακόπτει για να πει και κείνος τη δική του γνώμη.

-Ωρές μόμολες αφού είναι έτσι τα πράματα , θα σας πω και εγώ τη δική μου γνώμη κι αν θέλετε την ασπάζεσθε.

-Επειδή έχω κι εγώ ακούσει από τη δική μου Γιαγιά,  πως ένας

Κεφαλονίτης ισοδυναμεί με εννιά Εβραίους ,τότε με τη δική σας θεωρία ένας Κεφαλονίτης  ισοδυναμεί με τρείς ΄Ελληνες η με εικοσιεπτά διαόλους.

 

Κ. Π. Γ ργπλς Πακιόλος.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΝΟΤΙΑ ποίηση του Κώστα Γεωργόπουλου

TΑΞΙΔΙ   ΣΤΟ  ΝΟΤΙΑ

΄Όταν θα σε βλέπω

να πηγαίνεις προς το νοτιά

Εγώ θ’ απλώνω τα χέρια μου κατάρτια

Να σου κρατάω τα μαλλιά σου στο άνεμο.

Θάχω  μιaν άγκυρα  από κοράλλια

Να σε φυλάει τις νύχτες

Απ τους τυφώνες  και τις  κακοκαιριές

 

Θα γονατίζω στους φάρους

Μαλακώνοντας τους ανέμους

Παρακαλώντας τους καιρούς

Ξορκίζοντας το μάτι του κακού.

 

Στις ώρες της γαλήνης

Θα σου φέρνω σφουγγάρια

Απ τους βυθούς

Να   πλένεις  τα μαλλιά σου

Με το νερό της βροχής.

Κ.Π.Γεωργόπουλος -Πακιόλος

Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

Posted in Uncategorized | Leave a comment