Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ο ΜΠΑΜΠΗΣ Ο ΚΑΤΣΑΒΟΛΗΣ του Κώστα Γεωργόπουλου -Πακιόλου

Ο ΜΠΑΜΠΗΣ Ο ΚΑΤΣΑΒΟΛΗΣ

 

-Τι πείνα είναι εκείνη που είχαμε τραβήξει Θεέ μου ..μου λέει η Περσεφόνη μου μπουκωμένη ,καθώς αναμασάει το καλαμαράκι της  κάνοντας τη

συνηθισμένη αυτοκριτική της.

-Τα έχω ακούσει τόσες πολλές φορές όλα αυτά, ώστε τα ξέρω απ’  όξω κι ανακατωτά.

-Συμφωνώ κατά βάθος μαζί της, άλλωστε γι αυτό και παντρευτήκαμε.

-Πως άλλαξαν έτσι τα πράματα , ούτε που το καταλάβαμε .

-Μέσα σε λίγα χρόνια η αφεντιά της έγινε ..μεγαλοιδιοκτήτρια  και δεν ξέρει τι έχει.

-Μα εγώ άλλο πράμα ..Είμαι δεμένος θαρρείς με το παρελθόν  και δεν μπορώ να ξεχάσω..

-Κουβαλάω μέσα μου όλη εκείνη τη συφορά του   σαράντα  δύο κι όταν βρεθώ σε σκυλάδικο ..μου τη δίνει. Αρχίζω να εκδικούμαι ..τα πιάτα.

-O Τσαρούχης έλεγε κάποτε πως οι Νεοέλληνες όταν σπάνε τα πιάτα

εκδικούνται την πείνα του… Μεσολογγιού.

-Σκέπτομαι με χιουμοριστική διάθεση τα μελλούμενα , καθώς  η Περσεφόνη μου ανοίγει το στόμα της σαν  φάλαινα, για να καταπιεί ένα μικροσκοπικό μεζικλίκι , το τελευταίο που έχει απομείνει από το λουκούλειο γεύμα της.

-Είναι γελοίο το θέαμα της.

-Παρ όλα αυτά εγώ την καμαρώνω

-Δεν ξεχάνω ποτέ το ότι, ότι έχω σε κείνη το οφείλω. Στην εξυπνάδα της,

στην…καπατσωσύνη της, στη τσαουσιά της.

 

-Συνεχίζω να σκέπτομαι όλη εκείνη τη συφοριασμένη ανέχεια και πείνα του σαράντα  δύο  κι όταν αρχίζω να σπάω τα πιάτα ,    δεν σταματάω με τίποτα.

-Τι βλακείες που είχαμε κάμει όλοι μας , εκείνη την εποχή.

-Μας φάγανε οι.. πατρίδες  και… οι συναισθηματισμοί.

-Ευτυχώς που εγώ τα βόλεψα.

-Σκέψου να ήμουνα και αντιστασιακός …με το μέρος των ηττημένων.

-Ρε οι μαλάκες τι τη θέλαμε την αντίσταση στους  Γερμανούς?

Αφού νάτοι ύστερα από εβδομήντα χρόνια ξανάρθανε…

-Ο Μπάμπης ο Κατσαβόλης   είχε περισσότερο μυαλό απ όλους μας .

-Όταν οι άλλοι λέει…. ψάχνανε για λευτεριά ,εκείνος έκανε το μαυραγορίτη κι΄ έψαχνε  για  θύματα.

-Σαν μαυραγορίτης έπιασε την καλή.

-Δηλαδή επειδή συνεργάσθηκε με τους Γερμανούς?  Ε και  τι έγινε δηλαδή?

-Τόσοι κι άλλοι, που σήμερα … μεσουρανούν.

-Εδώ  ο άλλος που συνεργάστηκε μαζί τους διορισμένος πρωθυπουργός από τους ίδιους τους Γερμανούς ,έβγαλε και γιο πρωθυπουργό και τον ψηφίσανε οι Έλληνες ,που είχαν υποφέρει τα πάνδεινα στην κατοχή.

-Αλλά τι λέω εγώ?

Οι ίδιοι δεν ήτανε που μαυρίσανε το Βενιζέλο το

στις  εκλογές του 1920 κι’ έγινε ότι έγινε το είκοσι δύο;

 

-Σκέψου πόσοι τότε ανύποπτοι για τις ευκαιρίες να  πλουτίσουν

έχασαν το τραίνο κι οργανώθηκαν στην αντίσταση και πόσοι ακόμα

να μην τους χαρακτηρίσω,  έχασαν έτσι τη ζωή τους ασυλλόγιστα.?.

-H τόσοι   άλλοι , που ενώ κατόρθωσαν να επιβιώσουν  κατέληξαν  στα ξερονήσια?.

-Καλά να πάθουνε οι.. μαλάκες , γιατί αν δεν τα πάθαιναν αυτά σήμερα θα είχαμε γίνει… Αλβανία. Τόπε και ο ίδιος ο Κύρκος, αλλά  μ’ άλλα λόγια.

«Ευτυχώς που νικηθήκαμε σύντροφοι…»

Κι έτσι περνάμε κι  εμείς καλά , μα και κάποιοι απ’ αυτούς ….καλυτερότερα  ,αφού ανακάλυψαν την ιδιοκτησία και την γραβάτα.

 

-Ο Μπάμπης ο Κατσαβόλης, που είχε μυαλό την εποχή εκείνη, έβαζε ένα κιλό καλαμποκάλευρο  στο πέζο και  συ  από το άλλο της ζυγαριάς βραχιόλια δαχτυλίδια και σκουλαρίκια  χρυσά.

-Αυτή ήτανε δουλειά..μάγκα  μου … Αυτά ήτανε λεφτά… Αυτή ήτανε εποχή..

-Και συ άντε και να πάρεις το αλεύρι και να το πάς στο   Κατινάκι,   πούχε φουσκώσει η κοιλίτσα του .

Και άντε να  θυμάσαι και το λόγο  του ποιητή:

 

Μοναχή το δρόμο  πήρες

Και ξανάρθες  μοναχή

Δεν  ειν΄  εύκολες οι  θύρες

Αν  η  χρεία τις  κουρταλεί.

 

Κι άντε το βράδυ να γράψεις συνθήματα στους τοίχους , για τη Λευτεριά . Και τι θα τον  ένοιαζε τάχα  η Λευτεριά το Μπάμπη τον Κατσαβόλη ?

 

-Ο Μπάμπης ο Κατσαβόλης τελικά  τη μάντεψε, όπως  λέει ο ίδιος στους φίλους  του.

Είναι τώρα μέσα στα όλα .

-Έχει δικό του ολόκληρο τετράγωνο . Είχε αποφασίσει να αγοράσει

μάλιστα και μια μονοκατοικία στην Αεροπαγίτου .

Τον πρόλαβε όμως ένας «σοσιαληστής»  αντιστασιακός ,που ήτανε και το δεξί  χέρι  του  Πρωθυπουργού  της   χώρας.

- Κανένας τώρα  δεν τολμάει να τον πειράξει.

-Έχει και τις διό του κόρες τέλεια αποκατεστημένες.

-Τη μια την πάντρεψε μ έναν χρυσοχόο και την άλλη την πήρε ένας γιατρός γυναικολόγος.

-Εκεί να δεις δουλειά , πραγματικό κοφτήριο.

-Κανένας  τους  δεν πληρώνει  εφορία

-Και βέβαια δεν είναι και κορόιδο να πληρώνει   αυτός  εφορία

-Πληρώνουνε οι.. μαλάκες οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι,  που δεν μπορούνε να τα  κρύψουνε.

-Το άλλο το σερνικό του Μπάμπη   έγινε επιχειρηματίας.

-Έμοιασε στον πατέρα του. Φτυστός σου λέω!

- Χοντρό εμπόριο. Εξυπνάδα άλλο πράμα!

-Αυτόματη μερσεντάρα κι έχει ο Θεός.

-Τον βλέπεις και τον χαίρεσαι .

-Ούτε κι αυτός πληρώνει φράγκο στην εφορία. Έχει και μια βίλα στο Σούνιο που φυσάει.

-Δε λέω. Δεν έχω και εγώ παράπονο.

-Δόξα σοι το όνομά του.

-Μπορεί  τα  έχια  μου  να μην είναι σαν τα δικά του, αλλά κι   εγώ ρε παιδί μου, δεν στερούμαι τίποτα…

-Ψωνίζω καθημερινά όλων των λογιών τα κρέατα, κι όλων των ειδών τα τυριά. Κάνω  και  τα  ταξίδια  μου όπου  γουστάρω.

-Μόλις με δει ο Χασάπης γελάνε και τα μουστάκια του.

-Έλα  μου λέει.. παραλή μου,  πέρασε να σε περιποιηθώ.

-Δεν έχει κι άδικο.

-Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα, από το να ξέρεις να παραγγέλνεις κι αυτός να σου κάνει τεμενάδες.

-Άκου του λέω:

-Βάλλε μου  έξη  κιλά μπριζόλες χοιρινές και τρία κιλά παιδάκια.

-Τον βλέπεις λοιπόν και σχίζεται για μένα και…εσύ καμαρώνεις μάγκα μου.

-Τις προάλλες , ένας λιγούρης  είχε μπει πριν από μένα.

-Ήθελε λέει ένα κιλό   κρέας καθαρισμένο από το λίπος .

-Θεέ και κύριε …άμα βγάλεις το λίπος τι διάολο ουσία θάχει   ευκειό  το έρημο το κρέας…?

-Τέλος πάντων τον σιχτίρισε ο χασάπης κι ακόμα φεύγει

-Εδώ  και λίγο καιρό βέβαια  έπαθα  ένα  οξύ  έμφραγμα .

Οι γιατροί  μούπαν  να  κόψω  το τσιγάρο και το κρέας, να περπατάω  και  να αθλούμαι

Εγώ πάντως  ξέρω  πως  όλα προέρχονται από  τη «σκληρή  δουλειά».

Εξαιτίας  αυτής  όλοι καλοπερνάμε !!!!

-Έχουμε λοιπόν   φίλε μου  στο σπίτι  ..χεστεί  από  το πολύ φαί.

-Πολύ φαί  σου λέω ….

-Μέρα παρά μέρα πάκα –πάκα κουβαλάω τα χαρτιά υγείας και ακούω κι από πάνω τα παράπονα της λεγάμενης.

-Την άλλη φορά μου λέει  δεν πρόσεξες  και το χαρτί που έφερες ήτανε ψιλό και το παιδί γέμισε τα δάχτυλά του.

-Γαμώτο ….δεν μπορείς πια να συνεννοηθείς   μαζί τους

-Τους φέρνεις λέει χοντρό …τους γδέρνει… τον κώλο . Τους φέρνεις ψιλό

γεμίζουν τα δάχτυλά τους.

-Άντε να εκλέξουνε και ..κυβέρνηση μετά.

-Άσε τώρα που της λεγάμενης δεν της αρέσει και η τηλεόραση.

-Οι Ντενταίοι λέει έχουνε στερεοφωνική πλάσμα, εμείς θα μείνουμε με την παλιά?

-Δεν θα την αλλάξουμε?

-Η θα αφήσουμε τους γείτονες ,έτσι στα καλά καθούμενα να παριστάνουν τους καμπόσους?

-Έχεις και την άλλη  την… απέναντι

-Αυτή που κάνει συχνά ταξιδάκια στην Ιταλία και στη Γερμανία.

-Ο σύζυγος βλέπεις διατηρεί γραφείο εισαγωγών εξαγωγών.

-Κι αυτός δεν πληρώνει φράγκο επίσης   στην Εφορία.

-Το λέει κατάφατσα ο άνθρωπος..

-Μαλάκας μου λέει είμαι να πληρώνω εφορία?

Άλλωστε το κράτος στηρίζει τη φοροδιαφυγή και έχει συμφέρον να το κάνει αυτό. Σκέψου ότι όλοι οι φοροδιαφεύγοντες κάθε   φορά   που  γίνονται  εκλογές την  ψηφίζουν .Κι είναι πολλοί αυτοί  και  η κυβέρνηση  το  ξέρει και δεν  τους   ενοχλεί!!!

-Κάθε φορά που γίνονται εκλογές όλοι αυτοί που φοροδιαφεύγουν γίνονται  ακόμα  χρηματοδότες των κομμάτων!

-Αλίμονο να πληρώνανε κι’ εφορία από πάνω,,,

- Αυτουνού  λοιπόν  του  επιχειρηματία που  έχει το γραφείο εισαγωγών- εξαγωγών  του κλείνει τα βιβλία μια …τσαούσα εφοριακός..

-Η ίδια η κυρία αυτή δεν κάνει δήλωση στην εφορία…Για κορόιδο την έχεις?

-Μέσα σε λίγα χρόνια έκανε δύο τουριστικά συγκροτήματα κι’ έχει αγοράσει ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο στην πρωτεύουσα του νησιού κτίζοντας εκεί γραφεία και καταστήματα..

-Όχι θα καθότανε να σκάσει η  δεν  θάπιανε  την  ευκαιρία….

 

-Το τι κουβαλάει η κυρία αυτή από το εξωτερικό , δεν μπορείς να φανταστείς κι όλα « κοντραμπάτικα.»

-Αλλά η δική μου , που να καταλάβει…

-Παντελή μου ,μου λέει :

-Κουβάλησε η λεγάμενη  και της  Παναγίας τα μάτια.

-Άστηνε λέω εγώ και θα την κάνω να κομπλάρει.

-Ο απέναντι.. μπινές ,για να πληρώσει τα γραμμάτια ,που τού έβαλε η προκομμένη ,πούλησε το οικόπεδο δίπλα.

-Το παίρνω λοιπόν εγώ αντί… πινακίου   φακής  και πετάω ένα τριώροφο,  άλλο πράμα.. .Άκου λοιπόν:

-Στο κάτω θα μένουμε εμείς.

-Στον πρώτο … οροφό η  μεγάλη κόρη η παντρεμένη   και στον δεύτερο οροφό, η μικρή η ανύπαντρη.

- Έχω αφήσει και τις αναμονές μου για τον… τέταρτο, που ξέρεις?

-Τέλος πάντων   αν το δεις το σπίτι κάνει μπαμ..

Η  κόρη μου  η  μεγαλύτερη   μπορεί να σκούπιζε  τις  μύξες  με  το μανίκι της  στα  παιδικά της  χρόνια,  αλλά τώρα  έχει  γίνει  αρχόντισα.

Μέχρι και πιάνο  της  πήρα. Μπορεί να μην  έμαθε  να  παίζει ,αλλά το πιάνο-πιάνο!,,,

-Μέχρι και αγάλματα έστησα στον κήπο, για να φαίνεται ωραίο.

- Κάτι το ..ωραίοο!!!!που λένε και κάποιοι που ξέρουνε απ’αυτά,

-Αλλά είναι κι’  αυτοί οι άσχετοι που μιλάνε για κιτς  και ..πριτς  και μας τα πρήζουν…

-Την έστειλα   ύστερα απ αυτό λοιπόν   την απέναντι  στο νοσοκομείο με εγκεφαλικό,  από τη ….ζήλια της ,την προκομμένη.

-Το κοιτάει λοιπόν το τριώροφο, ο προκομμένος  ο άντρας της  και τι νομίζεις λέει?

-Ότι εγώ είμαι λέει ένας  αδίστακτος μικροαπατεώνας  πρώην ανανήψας αριστερός και  τζιχαντιστής της τσέπης

-Ότι τα λεφτά τα έκαμα πατώντας επί πτωμάτων. Και σε ρωτάω ..  Είναι δυνατόν τα λεφτά τα χοντρά, να τα κάμεις μ’ άλλο τρόπο; Η παροιμία   άλλωστε  τι   λέει;  Θυμάσαι;

«Δούλεψε να ζεις και κλέψε   νάχεις!!.

-Αλλά και οι ….λαμογιές  όπως ξέρουμε  με σκληρή εργασία γίνονται..

-Πρέπει να βάλλεις κάτω να δουλέψει το νιονιό!

-Άμα ακούς λοιπόν κάποιον και δικαιολογείται ότι « εγώ εργάζομαι σκληρά  και γι αυτό απόκτησα τόσο μεγάλη περιουσία να τον… καταλαβαίνεις τι εννοεί…» Ότι  δηλαδή …..πάτησε  επί πτωμάτων!!!

- Λέει επίσης ότι   αυτή τη συμβουλή,  δίνω και στα…. παιδιά μου.

-Τι δηλαδή θα φοβηθώ ότι και τα παιδιά μου θα πατήσουνε και στο… δικό μου πτώμα στο τέλος?

-Η ότι κάποιοι άλλοι πιο δυνατοί   από   μας   , θα πατήσουνε στο πτώμα των  παιδιών μου? Αλλά η κοινωνία που φτιάξαμε έτσι είναι από γεννησιμιού της.

-Να είμαστε ρεαλιστές!

-Ο ένας πατάει στο πτώμα του άλλου για ν’ ανεβεί.

-Κάπου δεν χρειάζεται για να πατήσεις?

-Πως διάολο θ’ ανεβείς?

-Ο ένας ο δυνατότερος πατάει πάντα  στο πτώμα του άλλου, του πιο αδύνατου.

-Αλλά τώρα τελευταία σε πληροφορώ  πως  τα κατουράνε κιόλας τα πτώματα..! Δεν  έτυχε να δεις στις προάλλες τους  στρατιώτες που κατουρούσαν τα πτώματα των Ταλιμπάν  στο Αυγανιστάν?

-Το λέγανε οι εφημερίδες με  πηχαίους  τίτλους ..Είχανε μάλιστα και φωτογραφία.

-Αλλά εδώ που τα λέμε  αυτό μπορεί… να γίνει. ακόμα και σε μας .

-Από   κει δεν μας έρχονται  τα μηνύματα  για το μέλλον μας?

-Έτσι κι αλλιώς σε ζούγκλα δε ζούμε ?

-Πόλεμος δεν γίνεται για την επικράτηση του ισχυρότερου?

Έτσι  ο καπιταλισμός  γίνεται  ακόμα πιο ισχυρότερος

Ο ένας πατάει στο πτώμα του άλλου…

 

Κ.Π.Γργπλς Πακιόλος.2014

www.kostaspak.gr

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Η ΒΙΛΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΛΑΓΟΝΗΣΙ που του είχεπαραχωρήσει ο Αριστοτέλης Ωνάσης.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ του Κώστα Γεωργόπουλου

AΝΤΙΣΤΑΣΗ  ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ

      Σε  αντίθεση  με τις άλλες μέρες που χρησιμοποιούσα τον  ηλεκτρικό εκείνο το πρωινό του Απρίλη του 1967 είχα πάρει το αυτοκίνητό μου ,για να πάω στην υπηρεσία μου, που βρισκόταν   στη Μυλέρου  πάροδο της Πειραιώς.  Λίγες μέρες νωρίτερα είχαν εγκατασταθεί  στην εξουσία οι Συνταγματάρχες και οι υπάλληλοι στα δημόσια γραφεία προσηλωμένοι αυστηρά στη δουλειά τους ,ήταν μουδιασμένοι και πρόσεχαν  τα λόγια τους.

Στους δρόμους της Αθήνας υπήρχαν ακόμα τα τανκς  αραγμένα σε στρατηγικά σημεία ,όπως έξω από τη Βουλή στην πλατεία Συντάγματος   και στο Πολυτεχνείο.

Ο Πατακός είχε κυνηγήσει κάποιον που πέταξε μια γόπα στην Πατησίων και ο Παπαδόπουλος είχε βάλλει στο γύψο ολόκληρη την Ελλάδα για …το καλό της.

 Οι Έλληνες από τη μια μέρα στην άλλη είχαν μεταβληθεί σε Χριστιανούς, που σύμφωνα με την ρύση του Γέρου της Δημοκρατίας  η Χώρα τους από δω και πέρα θα ήταν … η« Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών  …καθολικώς  διαμαρτυρομένων.»

Διέσχιζα λοιπόν   την Πατησίων με το αυτοκίνητό μου  και είχα ανοίξει μόλις  το ραδιόφωνο παρακολουθώντας τη συνέντευξη του Παπαδόπουλου στους ξένους ανταποκριτές  .Στο σημείο εκείνο που ανέφερε πως « ο ασθενής θα παραμείνει   στο….γύψο ,όσο εκείνος θα κρίνει σκόπιμο» ένιωσα ένα μικρό τράνταγμα στο πίσω αριστερό μέρος του αυτοκινήτου μου .

Είδα ένα μικρό Φίατ να με προσπερνά έχοντας με  χτυπήσει πιθανόν στο πίσω αριστερό φλaς.

Το ακολούθησα και στα Χαυτεία στον τροχονόμο Πανεπιστημίου και Σταδίου βγήκα από το αυτοκίνητο και πλησίασα το φίατ που είχε σταματήσει και αυτό  ακριβώς μπροστά μου και ζήτησα από τον οδηγό να μου δώσει τα στοιχεία του.

-Φεύγα από δω ,μου λέει, είμαι αστυνομικός .Τι θέλεις;

Θέλω του λέω, αν πράγματι είσθε αστυνομικός κύριε  και που αν συμβαίνει αυτό σίγουρα θα δώσετε  το καλό παράδειγμα ,να μου δώσετε τα στοιχεία σας  και την ασφάλειά σας ,επειδή όπως αντιληφθήκατε έχετε χτυπήσει το αυτοκίνητό μου λίγο νωρίτερα  στο ύψος του πολυτεχνείου..

Εν τω μεταξύ είχαν σταματήσει πολλά αυτοκίνητα με αποτέλεσμα ο τροχονόμος να έχει πλησιάσει προς το μέρος μου και αυτό μου έδωσε θάρρος νομίζοντας, πως έτσι  θα βάλλει επί  τέλους τα πράγματα στη θέση τους.

Αφού μίλησε λίγο με τον οδηγό του φίατ στράφηκε προς το μέρος μου και σκέφθηκα πως ήταν καιρός να διατυπώσω το δίκαιο αίτημά μου

-Κύριε τροχονόμε σας παρακαλώ ζητώ τα στοιχεία του οδηγού του φίατ, που προ ολίγου με χτύπησε στην Πατησίων στο ύψος του Πολυτεχνείου..

- Άκουσε να δεις , μου λέει ο τροχονόμος . Ο οδηγός του φίατ  είναι αστυνομικός και μάλιστα μου είπε  ακόμα   ότι τον εξύβρισες και το αδίκημά  στο οποίο υπέπεσες , είναι αντίσταση κατά της αρχής.

Δεν ήθελα άλλες αποδείξεις .Είχα καταλάβει το …υπονοούμενο!.Μπήκα πάλι στο αυτοκίνητό  μου νοιώθοντας  σχεδόν εξουθενωμένος.

 Έμοιαζε σαν  να είχα δεχθεί μια γροθιά στο στομάχι, χωρίς να έχω τη δύναμη να αντιδράσω..

 Προχώρησα βιαστικά  προς την Ομόνοια για να στρίψω την Πειραιώς .Τα χέρια μου τρέμανε πάνω στο τιμόνι.

Ένοιωθα όλα μου τα μέλη  σαν να είχανε μπει πράγματι στο γύψο.!.

      

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Posted in Uncategorized | Leave a comment

“ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ…”

Λέει   τώρα  ο οδηγός του  τάνκ  που  έπεσε πάνω  στην  πύλη  του  Πολυτεχνείου  ,εκείνη  τη  νύχτα  της  17ης του  Νοέμβρη  του  1973.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

17 ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΗΜΕΡΑ

Posted in Uncategorized | 1 Comment