Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΜΗΤΣΟΣ Ο ΚΑΡΑΜΕΛΑΣ Διήγημα του κώστα γεωργόπουλου

Ο ΜΠΑΡΜΠΑ  ΜΗΤΣΟΣ Ο ΚΑΡΑΜΕΛΑΣ

 «Παιδιά  τα γλυκά και οι καραμέλες είναι δικά σας ,δεν θέλω λεφτά…»

 

       Ήτανε ένας ψηλός και ξεραγκιανός  κρεμανταλάς  ηπειρώτης του παλιού καιρού , μ’ ένα μαύρο φέσι στην κεφαλή του,   που ποιος ξέρει ύστερα από πόσες περιπέτειες έφθανε  κάθε φορά στην Κεφαλονιά, την ίδια εποχή πάντα ,  δυο τρία χρόνια πριν  από τον 2ο  παγκόσμιο πόλεμο για να πουλήσει καραμέλες.

     Ήταν ντυμένος κατά το πατροπαράδοτο έθιμο των ηπειρωτών  με μαύρα μάλλινα ρούχα μέσα στο καλοκαίρι.

Πιτσιρικάδες εμείς αναρωτιόμαστε πως ήταν δυνατόν να τα υποφέρει αυτά τα ρούχα με τέτοια ζέστη.

    Είχε μια μεγάλη κόκκινη μύτη με ξεθωριασμένα γαλανά μάτια γηραλέος καθώς θυμάμαι και από την πλάτη του  είχε  περάσει με συρματόσχοινο την απαραίτητη  ορθογώνια  ξύλινη  κασελέτα

που πάνω της είχε ακουμπήσει το πολύτιμο φορτίο του και που την είχε πάντοτε μπροστά του για το φόβο των Ιουδαίων.

    Εκεί πάνω  ήταν αραδιασμένες αυτοσχέδιες καραμέλες όλων των ειδών και σχημάτων με κοκκινωπά και ροζ χρώματα και διάφορα άλλα γλυκίσματα της Ηπειρώτικης γευσιγνωσίας, που μας   έβαζαν σε μεγάλους πειρασμούς.

    Σε λίγο ο Μπάρμπα Μήτσος που συνήθως ξετρύπωνε στη μέση του χωριού τραγουδώντας την πραμάτεια του ,περικυκλωνόταν

από ένα μεγάλο κοπάδι πιτσιρικάδων που άλλοι μεν εξ αυτών διέθεταν το απαραίτητο δίφραγκο  για ν’ αγοράσουν καραμέλες και άλλοι όχι.

    Εκείνο όμως που μας ξετρέλαινε ήτανε ο «κόκορας» μια καραμέλα  που έβγαινε από το καλούπι ενός πλακουτσού κοκόρου  σε χρώμα ροζέ και η οποία στο σώμα της είχε εγκιβωτισμένο ένα μικρό ξυλάκι για να την πιάνεις όπως το σημερινό παγωτό.

   Από κει την έπιανες την καραμέλα αυτή  και την έγλυφες σιγά-σιγά για να την οικονομεύεις  και να την έχεις τουλάχιστον όσο κρατούσε το το συργιάνι του μπάρμπα Μήτσου στα σοκάκια του χωριού.

   Μπροστά εμείς και πίσω ο μπάρμπα Μήτσος ,γινόταν  πανζουρλισμός η χαμός όπως λέμε σήμερα. Ο ….μπάρμπα  Μήτσοοοοος, βροντολογούσαν  οι γειτονιές καθώς οι γειτόνισσες αναστατωμένες από τις παιδικές φωνές άνοιγαν τα παράθυρά τους ,για ν’ απολαύσουν το θέαμα.

Ανάμεσα στο πρωινό εκκλησίασμα της Κυριακής φορώντας τα καλά μας ρούχα εμείς  και περιμένοντας το πλούσιο  μεσημεριανό τραπέζι η παρουσία του μπάρμπα Μήτσου στο χωριό με τις καραμέλες του, ήταν  ένα ακόμα  περιστατικό που αναφτέρωνε τη φαντασία μας και ομόρφαινε τον παιδικό μας  κόσμο.

 Όπως είναι λογικό να φαντασθούμε ο μπάρμπα Μήτσος ο καραμελάς κανόνιζε να βρίσκεται στο χωριό μας Κυριακή πρωί

9-10 ξέροντας ότι εκείνη την ημέρα τα παιδιά δεν θα είχαν σχολείο και θα είχαν όλα ξυπνήσει.

    Άλλωστε ήξερε επίσης , πως το εμπόρευμά του προοριζόταν κυρίως για παιδιά.

Έτσι διάβαιναν τα χρόνια και εμείς μεγαλώναμε εν τω μεταξύ περιμένοντας  κάθε φορά τον μπάρμπα Μήτσο τον καραμελά.

Θα έχετε ίσως ακούσει- αν έχετε εν τω μεταξύ μεγαλώσει και δεν είσαστε ακόμη παιδιά -  για ένα νεοτερικό έργο  του Μπέκετ  το «Περιμένοντας τον Γκοντό»

Μια τέτοια λοιπόν εκδοχή θα μπορούσε να αποδοθεί στην εναγώνια αυτή αναμονή μας.

     

   Ένα φθινοπωρινό Κυριακάτικο  πρωινό ύστερα από μια παρατεταμένη βροχή ακούσαμε μια ξέπνοη και κουρασμένη φωνή να φωνάζει εκεί που μαζευόντουσαν τα παιδιά , στο «αλώνι»  «Οοοο…   καααραμελάααας!»  και ειδοποιημένοι απ ‘την φωνή του τρέξαμε να τον υποδεχτούμε και ν’ αγοράσουμε  καραμέλες.

    Αλλά το θέαμα που είδαμε μας αποκάρδιωσε .Ο μπάρμπα Μήτσος  ο καραμελάς ήταν μούσκεμα.

Τα  χοντρά μαύρα μάλλινα ρούχα του που είχαν απορροφήσει όλη τη βροχή τον εμπόδιζαν ακόμα και να περπατάει.

     Όμως ακόμα ο ίδιος δεν είχε εκτιμήσει το ύψος της ζημιάς και ίσως να μην ήθελε να πιστέψει πως τόσος κόπος ,τόσα έξοδα που είχε κάμει για να μας φέρει από την Ήπειρο ως τη Κεφαλονιά  τις καραμέλες του  πήγανε στο βρόντο.

       Το χειρότερο ήταν πως όλο το εμπόρεύμά του είχε βραχεί

Οι πιο πολλές καραμέλες του είχαν διαλυθεί από τη βροχή και είχαν γλυτώσει μόνο μερικά κοκόρια  που στάζανε νερά

Κάθισε τρικλίζοντας σχεδόν στη ρίζα μιας γέρικης ελιάς, που βρισκόταν στη μέση  της στράτας του χωριού,  έβγαλε το φέσι του σκούπισε το πρόσωπό του από τη βροχή και αφού διαπίστωσε το μέγεθος της καταστροφής πελιδνός και τουρτουρίζοντας από το σύγκρυο που τον είχε καταλάβει, μας είπε με τρεμάμενη φωνή:

-Παιδιά τα γλυκά και οι καραμέλες είναι δικά σας ,δεν θέλω λεφτά.

                                    www.kostaspak.gr3/25/2013 12:15:22 AM

About Κώστας Γεωργόπουλος

Γεννήθηκα στην Κεφαλονιά ,Τελείωσα το Βαλλιάνειο Γυμνάσιο Κεραμιών με το άριστα (19,40). Μπήκα πρώτος με το άριστα(9.ο9) χωρίς φροντιστήριο στις προσαρτημένες σχολές του Ε.Μ.Π. (ΣΥΠ) όπου πήρα πτυχίο ισότιμο πολιτικού μηχανικού Τ.Ε Προτού υπηρετήσω στρατιώτης εργάσθηκα στο Υπουργείο Αποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων νήσων στο Κ8 γραφείο με προιστάμενο τον πολ.μηχ.Κέπετζη και εν συνεχεία στο γραφείο Νομομηχανικού Κεφαλονιάς με προιστάμενο τον πολ.μηχ. Κουκλάδα . Επέβλεψα διάφορα έργα όπως το Σουηδικό Νοσοκομείο Σάμης ,δωρεά της Σουηδίας που στον καιρό του προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στους σεισμοπαθείς της Κεφαλονιάς. Μετά το στρατιωτικό εργάσθηκα στην τεχνική εταιρία Φραγκάκου -Φραγκάκη που κατασκεύασε τα κυριότερα κτίρια του Δημοσίου στο Αργοστόλι όπως το Διοικητήριο ,το Μουσείο και το Δικαστικό Μέγαρο Επέβλεψα την κατασκευή του Μουσείου και του Δικαστικού μεγάρου. Επέβλεψα επίσης πολλές ιδιωτικέ κατοικίες στο Αργοστόλι που κατασκευάσθηκαν από την Τ.Εταιρία Φραγκάκου , όπως και ολόκληρο το χωριό Προκοπάτα που κατασκεύασε η εταιρία με δαπάνες του εφοπλιστή Μαρκεσίνη. Η αποχώρηση από την εταιρία έγινε με δική μου βούληση για λόγους οικογενειακούς. Μετά την αποχώρησή μου από την Εταιρία εργάσθηκα στο Υπουργείο Γεωργίας -(Τοπογραφική υπηρεσία-) εκτελώντας διάφορα έργα ανά την Ελλάδα τοπογραφικής κυρίως φύσεως όπως χαράξεις αρδευτικών έργων στο έδαφος,αποτυπώσεις εκτάσεων και κτηματολόγια,.ρυμοτομίες σε πόλεις και χωριά και διανομές εκτάσεων σε ακτήμονες.Στη Θεσσαλία και στην Πελοπόννησο εκτέλεσα επίσης( ύστερα από εφαρμογές χαράξεως αρδευτικών έργων στο έδαφος και συντάξεως κτηματολογικών στοιχείων ) αναδασμούς σε εκτάσεις 200000 και πλέον στρεμμάτων , που συνετέλεσαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη του Γεωργικού εισοδήματος της χώρας συγκεντρώνοντας την κατατεμαχισμένη ιδιοκτησία των αγροτών και εξοπλίζοντας με τεχνολογικό υπόβαθρο , τα κατά τα άλλα πλούσια εδάφη τους , με νερό, δρόμους επικοινωνίας και καλή αποστράγγιση. Το 1974 έκανα μεταπτυχιακό ( master) στο Saint Gall Ιnst.(SSPO) της Ελβετίας στη Φωτογραμμετρία αποκτώντας ένα διεθνές Diploma στο αντικείμενο αυτό.. Αυτό με λίγα λόγια υπήρξε το έργο μου.. Είμαι ήδη συνταξιούχος του Δημοσίου και τον περισσότερο χρόνο μου αναλώνω στην Κεφαλονιά οπου και μένω στο χωριό Μουσάτα με τη σύζυγό μου. Ασχολούμαι με τη συγγραφή καθώς και με την ποίηση .Διατηρώ μια λογοτεχνική ιστοσελίδα και εκεί δημοσιεύω τις εργασίες μου,που δεν έχουν εκδοθεί (Διηγήματα,χρονικά ,ευθυμογραφήματα ιστορικά και δοκίμια) αλλά επίσηςλυρική και σατιρική ποίηση δική μου και του πατέρα μου.Ο πατέρας μου υπήρξε καταξιωμένοος σατιρικός ποιητής, συνεργάτης του σπουδαίου Μολφέτα στο φημισμένο ΖΙΖΑΝΙΟ της Κεφαλονιάς.Το καλοκαίρι του 2ο14 εξέδωσα ολόκληρο το ποιητικό μου έργο και το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου καταξιώθηκα ένα Α βραβείο σε έναν διεθνή διαγωνισμό για τη ρότα του Οδυσσέα που είχε προκηρύξει η UNESCO..H ιστοσελίδα μου είναι: www.kostaspak.gr και το e mail μου :pak1953@gmail.com
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>