ΤΡΙΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΔΑΧΤΥΛΑ χρονικό του Κώστα Γεωργόπουλου Πακιόλου

ΤΡΙΑ  ΜΑΤΩΜΕΝΑ  ΔΑΧΤΥΛΑ

 

Οι Γερμανοί της 1ης ορεινής μεραρχίας των  Εντελβάις  στις 12 του Οκτώβρη του 1944 το πρωί  είχανε φύγει  από το χωριό μας.

Ακούγαμε όλη νύχτα τα μαρσαρίσματα των στρατιωτικών αυτοκινήτων και τους διάφορους θορύβους ,που συνοδεύονταν από γαυγίσματα σκύλων και τις αυστηρές  φωνές τους .

Όλα αυτά όμως τα είχαμε τόσο συνηθίσει, ώστε πιστέψαμε, πως σε κάποια νυχτερινή άσκηση  ίσως  θα έπαιρναν μέρος.

Είχαμε απόλυτη άγνοια σε ποιο σημείο βρισκότουνε  εκείνη την εποχή  ο πόλεμος αυτός .

Είχαμε χάσει την έννοια του αληθινού χρόνου.

Νομίζαμε ότι ο πόλεμος και η τυραννική κατοχή του Νησιού μας , είχε διαρκέσει πολλά χρόνια.

Καθώς δεν μαθαίναμε ειδήσεις από πουθενά  αγνοούσαμε  ακόμα ,ότι οι

σύμμαχοι  ήδη από τις έξη Ιουνίου είχαν ε κάνει απόβαση  στη Σικελία και Ιταλία και τώρα βάδιζαν επιτυχώς για την καταληψη της Ρώμης.

Η Ιταλία με νέα κυβέρνηση ,που επί κεφαλής  της ήταν ο Μαντόλιο είχε κηρύξει  τη Γερμανία τον πόλεμο.

 Ο Ντούτσε  είχε καταφύγει με τους υποστηρικτές του στη Βόρια Ιταλία ,όπου και είχε σχηματίσει Κυβέρνηση.

 Έτσι το πρωί εκείνο που ξημερωθήκαμε χωρίς Γερμανούς τρίβαμε τα μάτια μας και από τη χαρά μας ,  και  δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε.

Eγω με έναν άλλο συνομήλικό μου ανταμώσαμε και θέλοντας να το διαπιστώσουμε, με  τα ίδια μας τα μάτια ,επισκεφθήκαμε τα μέρη  όπου οι Γερμανοί είχαν τις εγκαταστάσεις τους  και τους καταυλισμούς τους.

Πήγαμε κατ’ αρχή στις «\Βρυζαμιές»,ένα λιοστάσι στην ανατολική  πλευρά  του χωριού  που  υπήρχαν γερμανικές  εγκαταστάσεις.

 Δεν υπήρχε ψυχή .

Μέσα όμως στα αποχωρητήριά τους, είδαμε  πεταμένες χιλιάδες δεσμίδες από σφαίρες.

Γερμανικές εφημερίδες ,σχισμένα χιτώνια ,ξεκοιλιασμένες αρβύλες αδειασμένα κιβώτια ,βλήματα πυροβόλων και όλμων ,λάστιχα αυτοκινήτων, σπαρμένα τριγύρω, σου έδιναν την εντύπωση μιας αιφνιδιαστικής και απρόβλεπτης  αποχώρησης.

Στο χείμαρρο Βαρούνι η ίδια κατάσταση .

Τα μικρά σπίτια με τα οχυρωματικά τους  έργα εγκαταλελειμμένα και σε κακή  κατάσταση.

Τα είχαμε χάσει. Όλα αυτά γύρω μας και κυρίως για εμάς τα παιδιά  αποτελούσαν  πολύ επικίνδυνους  πειρασμούς ,ιδίως τα πυρομαχικά.

Ο Μικελάκης ο κολλητός μου , σε κάποια στιγμή μου εκμυστηρεύτηκε την επιθυμία του να μαζέψουμε  σφαίρες και να τους βγάλουμε την μπαρούτη,

με την οποία θα μπορούσαμε να φτιάξουμε πυροτεχνήματα, για το Πάσχα

στην εκκλησιά .

 Βρήκα βλακωδώς  την ιδέα του ενδιαφέρουσα

.Δεν έφθασε όμως αυτό.

Στη παραλιακή περιοχή «Αφράτο» οι Γερμανοί  διατηρούσαν  ένα επάκτιο πυροβόλο ,που προορίζονταν για την απόκρουση συμμαχικής απόβασης.

Μετά την αποχώρησή τους  σε όλη τη γύρω περιοχή βρισκόντουσαν διασκορπισμένα βλήματα οβίδων  καθώς και άλλα πυρομαχικά.

Την άλλη μέρα αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το Αφράτο και αναλόγως να αποφασίζαμε. Πράγματι την άλλη μέρα πρωί –πρωί ξημερωθήκαμε στο Αφράτο.

Ύστερα από αρκετές περιπλανήσεις φορτωθήκαμε  δύο βλήματα όλμου, ένα καθένας και τα κουβαλήσαμε στο χωριό.

Σκοπός μας ήταν να τα αποσυναρμολογήσουμε ,για να πάρουμε την εκρηκτική τους ύλη.

Τα εργαλεία μας ήτανε  όλα κι’ όλα ένα σφυρί ,ένα σκαρπέλο και ένα κατσαβίδι.

Στήσαμε το ένα βλήμα στο κατώφλι μιας παρακείμενης πόρτας έξω από το σπίτι του Μικελάκη .

Εγώ κρατούσα το βλήμα και εκείνος με το σφυρί πρώτα  και με το κατσαβίδι εν συνεχεία  προχωρούσε στην αποσυναρμολόγηση του επικρουστήρα.

Μέσα από το  κυρίως βλήμα βγάλαμε  ένα χαλύβδινο κυλινδρικό πυρήνα, χωρισμένο  σε μικρά χαλύβδινα ορθογώνια κομμάτια ,που προορισμός τους ήτανε να μεταβληθούν μετά την έκρηξη σε θανατηφόρα βλήματα   και ο οποίος  εσωτερικά περιέκλειε εκείνο που ζητούσαμε ,την εκρηκτική ύλη.

Τη στιγμή όμως που επιχειρούσαμε να αποσυναρμολογήσουμε και το δεύτερο βλήμα ,παρουσιάστηκε ένα σοβαρό πρόβλημα.

Μία από τις ατσάλινες βίδες του επικρουστήρα είχε προφανώς σκουριάσει και δεν υποχωρούσε.

Την ίδια στιγμή ένας γείτονας ευτυχώς , ο Διονύσης Γεωργόπουλος , περνώντας από μπροστά μας και αφού σίγουρα είδε τι κάναμε ,χωρίς να μας πει  τίποτε πήγε κατ’ ευθεία στην πολιτοφυλακή και κατήγγειλε το γεγονός.

Μετά παρέλευση πέντε λεπτών οι πολιτοφύλακες μας είχαν συλλάβει και με τα πυρομαχικά   μαζί μας οδήγησαν στα κρατητήρια του σταθμού, που έδρευε στα Ποριαράτα ,στο σπίτι του Χαρίλαου Κακούρη.

Ο Πατέρας μου πληροφορήθηκε από την πολιτοφυλακή την πράξη μας αυτή και ότι θα μας κρατούσαν στα κρατητήρια τουλάχιστον 48 ώρες για τιμωρία,

-Να τον κρατήσετε 96 ώρες ήταν η απάντηση του πατέρα μου.

Το άλλο πρωί οδηγήσαμε τους πολιτοφύλακες ύστερα από εντολή τους στη περιοχή Αφράτο και τους δείξαμε τα διασκορπισμένα πυρομαχικά και βλήματα, προφανώς για να τα περιμαζέψουν.

Είχαμε γυρίσει στο τμήμα ύστερα από την επίσκεψή μας αυτή στο Αφράτο όταν ακούσαμε ,πως είχαν πιάσει έναν κάτοικο από το άλλο χωριό τα Βλαχάτα,  που έριξε μπουρλώτο στο Τραπεζάκι για ψάρια .

Ήταν ένας κοντούλης μελαχρινός μεσήλικας. Μόλις και τον είχαν φέρει

στην πολιτοφυλακή.

 Περιφερότουν στο προαύλιο με τα ρούχα του σχισμένα και βρώμικα έχοντας το ένα του χέρι μονίμως  χωμένο  στην τσέπη του.

Έδειχνε ανήσυχος και νευρικός και οι συσπάσεις στο πρόσωπό του ,σε άφηναν να καταλάβεις ότι ένοιωθε αφόρητους πόνους.

Περίμενε προφανώς τη σειρά του για να οδηγηθεί στην ανάκριση.

Το ότι στα ρούχα του υπήρχαν αίματα έβγαζες το συμπέρασμα ότι το μπουρλώτο, ίσως να είχε σκάσει στα χέρια του,

Σε κάποια στιγμή που χωρίς να το θέλω  βρέθηκα δίπλα του,  ο άνθρωπός  αυτός έβγαλε  ασυναίσθητα  το δεξιό του χέρι,από την τσέπη του.

Αυτό που είδα αν και έχουν περάσει εξήντα και πλέον χρόνια ,δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

Τρία από τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού πέσανε κομμένα και ματωμένα  στο τσιμέντο του προαυλίου.

Τότε ακριβώς κατάλαβα τι είχαμε κάνει .Ο Μπάρμπα Διονύσης που είχε το παρατσούκλι Ιταλός και είχε έγκαιρα ειδοποιήσει την πολιτοφυλακή ,δεν μας είχε σώσει τα δάχτυλά μας μόνο,  μας είχε σώσει και  την  ίδια μας τη ζωή.

                                             Κ.Π.Γεωργόπουλος – Πακιόλος 2009. 

About Κώστας Γεωργόπουλος

Γεννήθηκα στην Κεφαλονιά ,Τελείωσα το Βαλλιάνειο Γυμνάσιο Κεραμιών με το άριστα (19,40). Μπήκα πρώτος με το άριστα(9.ο9) χωρίς φροντιστήριο στις προσαρτημένες σχολές του Ε.Μ.Π. (ΣΥΠ) όπου πήρα πτυχίο ισότιμο πολιτικού μηχανικού Τ.Ε Προτού υπηρετήσω στρατιώτης εργάσθηκα στο Υπουργείο Αποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων νήσων στο Κ8 γραφείο με προιστάμενο τον πολ.μηχ.Κέπετζη και εν συνεχεία στο γραφείο Νομομηχανικού Κεφαλονιάς με προιστάμενο τον πολ.μηχ. Κουκλάδα . Επέβλεψα διάφορα έργα όπως το Σουηδικό Νοσοκομείο Σάμης ,δωρεά της Σουηδίας που στον καιρό του προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στους σεισμοπαθείς της Κεφαλονιάς. Μετά το στρατιωτικό εργάσθηκα στην τεχνική εταιρία Φραγκάκου -Φραγκάκη που κατασκεύασε τα κυριότερα κτίρια του Δημοσίου στο Αργοστόλι όπως το Διοικητήριο ,το Μουσείο και το Δικαστικό Μέγαρο Επέβλεψα την κατασκευή του Μουσείου και του Δικαστικού μεγάρου. Επέβλεψα επίσης πολλές ιδιωτικέ κατοικίες στο Αργοστόλι που κατασκευάσθηκαν από την Τ.Εταιρία Φραγκάκου , όπως και ολόκληρο το χωριό Προκοπάτα που κατασκεύασε η εταιρία με δαπάνες του εφοπλιστή Μαρκεσίνη. Η αποχώρηση από την εταιρία έγινε με δική μου βούληση για λόγους οικογενειακούς. Μετά την αποχώρησή μου από την Εταιρία εργάσθηκα στο Υπουργείο Γεωργίας -(Τοπογραφική υπηρεσία-) εκτελώντας διάφορα έργα ανά την Ελλάδα τοπογραφικής κυρίως φύσεως όπως χαράξεις αρδευτικών έργων στο έδαφος,αποτυπώσεις εκτάσεων και κτηματολόγια,.ρυμοτομίες σε πόλεις και χωριά και διανομές εκτάσεων σε ακτήμονες.Στη Θεσσαλία και στην Πελοπόννησο εκτέλεσα επίσης( ύστερα από εφαρμογές χαράξεως αρδευτικών έργων στο έδαφος και συντάξεως κτηματολογικών στοιχείων ) αναδασμούς σε εκτάσεις 200000 και πλέον στρεμμάτων , που συνετέλεσαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη του Γεωργικού εισοδήματος της χώρας συγκεντρώνοντας την κατατεμαχισμένη ιδιοκτησία των αγροτών και εξοπλίζοντας με τεχνολογικό υπόβαθρο , τα κατά τα άλλα πλούσια εδάφη τους , με νερό, δρόμους επικοινωνίας και καλή αποστράγγιση. Το 1974 έκανα μεταπτυχιακό ( master) στο Saint Gall Ιnst.(SSPO) της Ελβετίας στη Φωτογραμμετρία αποκτώντας ένα διεθνές Diploma στο αντικείμενο αυτό.. Αυτό με λίγα λόγια υπήρξε το έργο μου.. Είμαι ήδη συνταξιούχος του Δημοσίου και τον περισσότερο χρόνο μου αναλώνω στην Κεφαλονιά οπου και μένω στο χωριό Μουσάτα με τη σύζυγό μου. Ασχολούμαι με τη συγγραφή καθώς και με την ποίηση .Διατηρώ μια λογοτεχνική ιστοσελίδα και εκεί δημοσιεύω τις εργασίες μου,που δεν έχουν εκδοθεί (Διηγήματα,χρονικά ,ευθυμογραφήματα ιστορικά και δοκίμια) αλλά επίσηςλυρική και σατιρική ποίηση δική μου και του πατέρα μου.Ο πατέρας μου υπήρξε καταξιωμένοος σατιρικός ποιητής, συνεργάτης του σπουδαίου Μολφέτα στο φημισμένο ΖΙΖΑΝΙΟ της Κεφαλονιάς.Το καλοκαίρι του 2ο14 εξέδωσα ολόκληρο το ποιητικό μου έργο και το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου καταξιώθηκα ένα Α βραβείο σε έναν διεθνή διαγωνισμό για τη ρότα του Οδυσσέα που είχε προκηρύξει η UNESCO..H ιστοσελίδα μου είναι: www.kostaspak.gr και το e mail μου :pak1953@gmail.com
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>